GEREED
GEREED
Vijfentwintig minuten is de duur die de pomodorotechniek bekend heeft gemaakt, maar het getal werkt net zo goed zonder plechtigheid eromheen. Het is lang genoeg om de stukken erbij te pakken en het bestand te openen, en kort genoeg om het in een gaatje te schuiven zonder je middag om te gooien.
Het deel dat vergeten wordt is wat er aan het eind gebeurt. De pauze hoort bij de duur, en in de oorspronkelijke methode is het er een die je van je plek haalt: opstaan, ver kijken, water drinken. Een pauze van vijf minuten voor een tweede scherm is de variant die er het makkelijkst insluipt: het voelt als pauze, maar je komt niet van je plek.
Een nuttige waarschuwing: vijfentwintig minuten is een startgereedschap en geen maat voor productiviteit. Tellen hoeveel blokken je vandaag hebt gedaan maakt van een hulpmiddel een score, en de score gaat op den duur zwaarder wegen dan het werk. Gebruik de timer om te beginnen en laat het tellen zitten.
De pagina opent op 25:00, en terugzetten brengt je altijd naar dat getal, ook als je onderweg iets anders hebt getypt of minuten hebt bijgeteld.
Wil je weten hoe de afwisseling van werk en pauze in elkaar zit, dan legt de pomodoropagina de methode uit en vertelt waar de pauzes horen. Ook daar telt één blok van vijfentwintig minuten af.
De duur is dezelfde, en op beide pagina's loopt één blok. De pomodoropagina legt daarnaast de methode uit: werkblokken, korte pauzes en elke vier rondes een lange. De pauzes klok je zelf.
Ja, en dat is een goed gebruik: bij het oefenen telt dat je dezelfde duur meet die je hebt gekregen. Staat er in je programma een ander getal, typ dat dan over de cijfers.
Je kunt het adres van de pagina delen zoals het is. Wil je aftellen naar een specifiek moment in de agenda, dan maakt de aftellerbouwer een link die de datum in zich draagt.