GEREED
GEREED
De pomodorotechniek is in de jaren tachtig beschreven door Francesco Cirillo, met een keukenwekker in de vorm van een tomaat. De opbouw is eenvoudig: vijfentwintig minuten werken zonder onderbreking, vijf minuten pauze, en elke vier rondes een langere pauze.
Wat het draagt is niet het getal maar de afspraak. In die vijfentwintig minuten wordt er niets beantwoord, niets nagekeken en niet van taak gewisseld. Onderbreekt er echt iets, dan zegt de oorspronkelijke regel dat je het blok in zijn geheel weggooit in plaats van het te pauzeren. Dat klinkt streng, en daar zit precies het nut: het dwingt je het stuk te verdedigen.
De meest gemaakte fout is de pauze als optioneel behandelen. Die vijf minuten zijn geen beloning maar onderdeel van de methode: zonder pauze begint het volgende blok al moe. Sta op, haal je ogen van het scherm, kom terug.
De tweede fout is tomaten tellen. Zodra het dagtotaal het doel wordt, kies je makkelijke taken om het te laten stijgen. Cirillo liet ze noteren om beter te leren schatten, niet om met jezelf te wedijveren.
Deze pagina opent met een blok van vijfentwintig minuten, klaar om te starten.
Vijftien tot dertig minuten, na vier blokken. Het precieze getal telt minder dan lang genoeg bij de taak weg zijn om er niet meer aan te denken.
Ja. Typ bij een stilstaande timer de gewenste duur over de cijfers. Wil je langere blokken, zet er dan bijvoorbeeld vijftig minuten werk en tien minuten pauze in; de structuur blijft gelijk, alleen de schaal verandert.
De oorspronkelijke regel gooit het blok weg en start later een nieuw. Is dat te streng voor jou, pauzeer dan en ga door: nog altijd beter dan de hele sessie laten vallen.